Zniesienie obostrzeń epidemicznych dla przedsiębiorców od 28 lutego 2022 r.

Rozporządzeniem z dnia 25 lutego 2022 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2022 r. poz. 473; dalej – rozporządzenie albo rozporządzenie z dnia 25 lutego 2022 r.), które weszło w życie z dniem 28 lutego 2022 r., Rada Ministrów uregulowała reżim obostrzeń epidemicznych obowiązujących na terenie całej Polski okresie do 31 marca 2022 r. Tym samym uchylono poprzednie, dotyczące tej samej materii i analogicznie zatytułowane, rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 maja 2021 r. (Dz. U. z 2021 r. poz. 861 ze zm. poz. 879, 905, 957,1013,1054, 1116, 1125, 1145, 1262, 1583, 1754, 1878, 1967, 2177, 2311, 2330 i 2378 oraz z 2022 r. poz. 149, 210, 253 i 462). Liczba 21 zmian uchylonego rozporządzenia dobrze odzwierciedla dynamikę zmian sytuacji epidemicznej w Polsce na przestrzeni ostatnich 10 miesięcy.

Gros przepisów nowego rozporządzenia dotyczy ograniczeń odnośnie do określonych sposobów przemieszczania się oraz obowiązku poddania się kwarantannie i testom diagnostycznym w kierunku SARA-CoV-2 (rozdział 2 rozporządzenia, w którym uwzględniono też rozwiązania konieczne w obecnej sytuacji, w związku z trwającą od 24 lutego 2022 r. wojną na Ukrainie). Ograniczeń, zakazów i nakazów obowiązujących na terenie Polski w okresie od 28 lutego 2022 r. do 31 marca 2022 r. dotyczy natomiast rozdział 3 rozporządzenia. Już sam układ treści w rozporządzeniu z dnia 25 lutego 2022 r. wskazuje, że obecnie największy nacisk polski rząd zdecydował się położyć na zabezpieczenie przed przenoszeniem koronawirusa przez osoby przyjeżdżające do Polski oraz osoby zakażone, które przebywają na terenie naszego kraju. Temu mają służyć szczegółowe regulacje dotyczące testowania, kwarantanny i izolacji.

Analiza przepisów rozdziału 2 rozporządzenia prowadzi do wniosku, że nowe rozporządzenie de facto obostrzenia epidemiczne, jakie obowiązywały polskich przedsiębiorców przez ostatnie dwa miesiące. Przede wszystkim nie obowiązują już żadne zakazy prowadzenia działalności, co oznacza, że po miesiącach zamknięcia mogą się otworzyć kluby nocne i dyskoteki. Obecnie nie obowiązują też żadne limity osób, których jeszcze do 27 lutego 2022 r. musieli przestrzegać przedsiębiorcy świadczący usługi w zamkniętych pomieszczeniach. Od 28 lutego 2022 r. zniesione zostały limity obłożenia, jakie obowiązywały w szczególności, w sklepach, galeriach handlowych, hotelach, restauracjach, siłowniach, klubach czy centrach fitness, kinach, teatrach czy transporcie zbiorowym. Zniesiono też limity dla spotkań i imprez masowych. Żadnych limitów obłożenia lokalu nie muszą już przestrzegać przedsiębiorcy prowadzący takie imprezy jak targi, kongresy czy konferencje, pokoje zagadek, domy strachu czy sale zabaw. Nie ma też żadnych reguł odnośnie do dystansu między klientami, korzystającymi ze świadczonych przez przedsiębiorców usług.

Z obostrzeń epidemicznych zostają z nami maski ochronne. Nadal obowiązuje zasada zakrywania nosa i ust maseczką ochronną w zamkniętych przestrzeniach wspólnych, w szczególności – w miejscach publicznych (§ 23 ust. 1 rozporządzenia). Obowiązek używania maseczek ochronnych mamy praktycznie we wszystkich miejscach ogólnodostępnych, w szczególności – w budynkach użyteczności publicznej przeznaczonych na potrzeby administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, kultu religijnego, oświaty, szkolnictwa wyższego, nauki, wychowania, opieki zdrowotnej, społecznej czy socjalnej, obsługi bankowej, handlu, gastronomii, usług, w tym usług pocztowych czy telekomunikacyjnych, turystyki, sportu, obsługi pasażerów w transporcie kolejowym, drogowym, lotniczym, morskim lub wodnym śródlądowym. Przy tym za budynek użyteczności publicznej uważa się także budynek biurowy lub socjalny. Nakaz zakrywania ust i nosa maseczką ochronną dotyczy też wszystkich obiektów i placówek handlowych oraz usługowych i targowisk (straganów). Tego nakazu muszą też przestrzegać pasażerowie środków publicznego transportu zbiorowego, statków pasażerskich w żegludze morskiej i śródlądowej oraz samolotów.

Ten obowiązek dotyczy też korzystania z nieruchomości wspólnych, co oznacza, że zakrycie maseczką ochronną ust i nosa jest konieczne na klatce schodowej czy w windzie.  Nakazem objęto też zakłady pracy, jeśli w pomieszczeniu przebywa więcej niż jedna osoba, o ile pracodawca nie postanowi inaczej.

Oczywiście utrzymano też liczne wyjątki od nakazu zakrywania nosa i ust maseczkami ochronnymi (§ 23 ust. 2-6 rozporządzenia).

Jeśli chodzi o obowiązek zapewnienia płynów do dezynfekcji rąk, w świetle nowego rozporządzenia ciąży on jedynie na przewoźnikach lotniczych, którzy muszą zapewnić takie płyny na pokładach samolotów (§ 10 pkt 1) rozporządzenia).

Analiza nowowprowadzonych przepisów regulujących obostrzenia epidemiczne na terenie naszego kraju skłania do refleksji, że rzeczywiście Polska szykuje się do zniesienia stanu epidemii. Piąta fala zakażeń koronawirusem SARS-CoV-2, w której wyraźnie dominuje wyjątkowo zakaźna odmiana tego wirusa, tzw. omikron i w której odnotowywano najwyższe dobowe liczby zakażeń, nie notowane wcześniej w naszym kraju, okazała się nie być tak groźna, jak poprzednia, czwarta fala zakażeń odmianą delta. Chorzy zarażeni omikronem chorują łagodniej, rzadziej wymagają hospitalizacji. Nawet pośród chorych niezaszczepionych występuje też relatywnie niska śmiertelność. W połączeniu z wyraźnym spadkiem dobowych wskaźników zakażeń, obserwowanym od kilku dni, te wskaźniki pozwalają na ostrożny optymizm co do powolnego wygasania epidemii w naszym kraju. Dłuższe utrzymanie się takiej tendencji powinno skłonić polskie władze do zniesienia stanu epidemii i wszelkich restrykcji epidemicznych. W tych optymistycznych prognozach nie można jednak zapominać o nowym czynniku ryzyka wzrostu zagrożenia epidemicznego, jakim jest wojna na Ukrainie. Od kliku dni do Polski napływają ogromne rzesze uchodźców z Ukrainy. Utrzymywanie reżimu epidemicznego w tych szczególnych warunkach już jest bardzo trudne, a może się okazać zupełnie niemożliwe. Pozostaje liczyć, że koronawirus nie zmutuje i nie przyjdzie nam mierzyć się z kolejną falą epidemii. Ryzyko jednak istnieje, więc warto zachowywać ostrożność. Dystans i dezynfekcja mogą przecież z nami pozostać nawet jeśli nie ma nakazu ich stosowania.

 

Obostrzenia epidemiczne obowiązujące przedsiębiorców na terenie całej Polski do 28 lutego 2022 r. – przedłużenie status quo

Rozporządzeniem z dnia 28 stycznia 2022 r., zmieniającym rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2022 r. poz. 210), które zostało opublikowane w poniedziałek 31 stycznia br. i tego samego dnia weszło w życie, Rada Ministrów uregulowała reżim obostrzeń epidemicznych obowiązujących na terenie całej Polski w lutym br. To już 19 (dziewiętnaste) rozporządzenie zmieniające podstawowy aktem normatywny regulujący kwestie obostrzeń epidemicznych w naszym kraju, jakim jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 maja 2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2021 r. poz. 861 ze zm. poz. 879, 905, 957,1013,1054, 1116, 1125, 1145, 1262, 1583, 1754, 1878, 1967, 2177, 2311, 2330 i 2378 oraz z 2022 r. poz. 149)

 

Na mocy § 1 rozporządzenia zmieniającego z 31 stycznia 2022 r., występującą we wskazanych przepisach datę „31 stycznia 2022 r.” zastąpiono datą „28 lutego 2022 r.” Tym samym na kolejny miesiąc przedłużono obowiązywanie reżimu obostrzeń epidemicznych nałożonych na przedsiębiorców od połowy grudnia 2021 r. do końca stycznia 2022 r., ukształtowanego rozporządzeniem zmieniającym z dnia 14 grudnia 2021 r. (Dz. U. z 2021 r. poz. 2311), które weszło w życie w środę 15 grudnia 2021 r. (Czytaj tutaj).  To nowe rozporządzenie zmieniające de facto ograniczyło się więc jedynie do modyfikacji terminu obowiązywania obostrzeń epidemicznych, które zostały wprowadzone na czas do 31 stycznia 2022 r. Nie wprowadzono nim żadnych nowych restrykcji epidemicznych.

 

Rada Ministrów zdecydowała, że piąta fala zakażeń koronawirusem SARS-CoV-2, w której wyraźnie dominuje wyjątkowo zakaźna odmiana tego wirusa, tzw. omikron i w której odnotowywane są obecnie najwyższe dobowe liczby zakażeń, nie notowane wcześniej w naszym kraju, nie wymaga reakcji w postaci jakichkolwiek dodatkowych ograniczeń czy rygorów w działalności przedsiębiorców. Czy tę decyzję można uznać za zapowiedź łagodzenia restrykcji epidemicznych, a może nawet zniesienia w Polsce stanu epidemii?

 

Wydaje się, że tak. Być może już wiosną pójdziemy śladem Danii, w której od 1 lutego 2022 r. COVID-19 nie jest traktowany jako choroba zagrażająca społeczeństwu, wobec tego w kraju zniesiono restrykcje epidemiczne. Stało się tak pomimo bardzo dużych dobowych wskaźników zakażeń, jednak przy niskich wskaźnikach hospitalizacji i liczby zgonów chorych. Władze Danii oparły swoje decyzje na prognozach duńskiej Agencji Kontroli Chorób Zakaźnych, która oceniła, że epidemia w Danii może się skończyć za kilka tygodni, wobec uzyskania przez społeczeństwo zbiorowej odporności. Uzyskanie tak szybko zbiorowej odporności przez Polaków wydaje się jednak mniej prawdopodobne, wobec zbyt małej liczby osób, które przyjęły pełną dawkę szczepionki przeciwko SARS-CoV-2 (poniżej 50 %) i niechęci do przyjmowania dawki przypominającej. W obszarze szczepień nie możemy oczekiwać żadnego pozytywnego zwrotu, zwłaszcza wobec wyraźnych deklaracji polskich władz, które wykluczają wprowadzenie nakazu szczepień. Wygląda więc na to, że Polacy nabędą zbiorową odporność na koronawirusa SARS-CoV-2 w następstwie przechorowania infekcji. Na ostrożny optymizm co do powolnego wygasania epidemii w naszym kraju pozwolą wyraźne spadki obłożenia szpitalnych miejsc covidowych i liczby zgonów osób chorych na COVID-19. Dłuższe utrzymanie się takiej tendencji powinno skłonić polskie władze do istotnego złagodzenia reżimu epidemicznego, a następnie do zniesienia stanu epidemii i wszelkich restrykcji epidemicznych.

 

 

Modyfikacje obostrzeń epidemicznych obowiązujących na terenie całej Polski do 31 stycznia 2022 r.

Obecnie obowiązujące obostrzenia epidemiczne zostały ukształtowane przez rozporządzenie z dnia 14 grudnia 2021 r., zmieniające rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2021 r. poz. 2311), które weszło w życie w środę 15 grudnia br. (CZYTAJ TUTAJ) To rozporządzenie zmieniające istotnie zmodyfikowało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 maja 2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2021 r. poz. 861 ze zm. poz. 879, 905, 957,1013,1054, 1116, 1125, 1145, 1262, 1583, 1754, 1878, 1967, 2177, 2311, 2330, 2337), które nadal pozostaje podstawowym aktem normatywnym regulującym kwestie obostrzeń epidemicznych w naszym kraju.

 

Zaledwie dzień po wejściu w życie rozporządzenia zmieniającego z 14 grudnia 2021 r., Rada Ministrów wydała kolejne rozporządzenie zmieniające (Dz. U. z 2021 r. poz. 2330).

Zgodnie tą nowelizacją rozporządzenia w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii od 18 grudnia do 31 stycznia 2022 r. w teatrach, operach, filharmoniach i innych salach koncertowych,
w których występują zespoły muzyczne, obowiązuje limit 30 % obłożenia widowni,
a w przypadku braku wyznaczonych miejsc na widowni – obowiązek zachowania 1,5 m odstępu między widzami oraz zapewnienia, aby w pomieszczeniu przebywała jednocześnie nie więcej niż 1 osoba na 15 m². Do tego limitu nie wlicza się osób zaszczepionych przeciwko COVID-19, pod warunkiem okazania przez te osoby unijnego certyfikatu, negatywnego wyniku testu lub zaświadczenia o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19. Widzowie lub słuchacze mają niezmiennie obowiązek zakrywania ust i nosa.

Na mocy rozporządzenia zmieniającego z 14 grudnia 2021 r. wprowadzono zakaz prowadzenia przez przedsiębiorców działalności polegającej na prowadzeniu dyskotek i klubów nocnych lub działalności, która polega na udostępnieniu miejsca do tańczenia organizowanego w pomieszczeniach lub w innych miejscach o zamkniętej przestrzeni, z wyłączeniem sportowych klubów tanecznych. Rozporządzeniem z 16 grudnia 2021 r. wprowadzono wyjątek od tego zakazu. Na mocy ust. 40, dodanego do
§ 9 rozporządzenia z 6 maja 2021 r., przyjęto, że nie ma on zastosowania do takiej działalności wykonywanej w dniach 31 grudnia 2021 r. i 1 stycznia 2022 r., pod warunkiem, że w pomieszczeniu, w którym jest ona prowadzona przebywa jednocześnie nie więcej niż 100 osób. Ten wyjątek, kontrowersyjny w świetle ostatnich danych odnośnie do poziomu zakażeń koronawirusem SARS-CoV-2 i alarmującej liczby zgonów osób chorych na COVID-19, pozwala się legalnie bawić na zorganizowanych imprezach sylwestrowych odbywających się w lokalach. Czas pokaże, czy należało go wprowadzać.

 

Zaostrzenie i przedłużenie obostrzeń epidemicznych obowiązujących na terenie całej Polski do 31 stycznia 2022 r.

Rozporządzeniem z dnia 14 grudnia 2021 r., zmieniającym rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2021 r. poz. 2311; dalej – „rozporządzenie zmieniające”), które weszło w życie w środę 15 grudnia br., zaostrzono wybrane obostrzenia w ograniczeniach swobody działalności gospodarczej, a pozostałe utrzymano w mocy. Wprowadzony tym rozporządzeniem nowy reżim obostrzeń epidemicznych będzie obowiązywał na terenie całej Polski do 31 stycznia 2022 r.

Podstawowym aktem normatywnym regulującym kwestie obostrzeń epidemicznych w naszym kraju pozostaje nadal rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 maja 2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2021 r. poz. 861 ze zm. poz. 879, 905, 957,1013,1054, 1116, 1125, 1145, 1262, 1583, 1754, 1878, 1967 i 2177; dalej – „rozporządzenie”).

 

Najpoważniejsze nowe restrykcje dotyczą przedsiębiorców prowadzących dyskoteki (PKD 56.30.Z), kluby nocne czy inne miejsca do tańczenia zlokalizowane w pomieszczeniach lub w innych miejscach o zamkniętej przestrzeni (PKD 93.29.A oraz PKD 93.29.Z). Te podmioty zostały objęte zakazem działalności, spod którego wyłączono jedynie sportowe kluby taneczne (§ 9 ust. 35a rozporządzenia w brzmieniu ustalonym przez § 6 pkt 6 lit. i) rozporządzenia zmieniającego).

Resort zdrowia zapowiedział, iż przed końcem roku dojdzie do kolejnej nowelizacji rozporządzenia, która umożliwi tym lokalom, w drodze wyjątku od zakazu, zorganizowanie imprez sylwestrowych, w reżimie sanitarnym, z limitem do 100 osób. Niezrozumiałe, dlaczego nie uwzględniono tego wyjątku od razu.

 

Bez zmian, na dotychczasowych zasadach, mogą działać przedsiębiorcy oraz inne podmioty prowadzące „pozostałą działalność rozrywkową i rekreacyjną” ujętą w PKD w podklasie 93.29.B, obejmująca m.in. występy na żywo. Oznacza to, że w pomieszczeniu, w którym jest ona prowadzona może przebywać jednocześnie nie więcej niż 100 osób.

 

Nowe rozporządzenie zmieniające zaostrzyło też reżim działalności hoteli, zastępując dotychczasowy limit obłożenia 50% obiektu, limitem 30%.

 

Analogiczny limit wprowadzono również dla lokali gastronomicznych. Od 15 grudnia 2021 r. do 31 stycznia 2022 r. prowadzenie działalności gastronomicznej jest dopuszczalne pod warunkiem, że klienci będą zajmowali nie więcej niż 30% liczby miejsc w ogródku gastronomicznym, lokalu lub wydzielonej strefie gastronomicznej. Utrzymano też wymóg dystansu między stolikami, wynoszącego minimum 1,5 m, z wyłączeniem stolików oddzielonych przegrodą o wysokości co najmniej 1 m, licząc od powierzchni stolika.

 

W analogicznym reżimie, tj. do 30% obłożenia, od 15 grudnia 2021 r. do 31 stycznia 2022 r. działają też kina i teatry. Przy tym na widowni może być zajęte co drugie miejsce. W kinach przywrócono też zakaz spożywania napojów i posiłków.

 

Bez zmian, tj. na zasadach ustalonych już na pierwsze tygodnie grudnia br., działają siłownie, kluby i centra fitness oraz podmioty prowadzące działalność usługową związaną z poprawą kondycji fizycznej, ujętą w PKD w podklasie 96.04.Z Mogą prowadzić działalność z udziałem nie więcej uczestników niż 1 osoba na 15 m² powierzchni.

 

Analogiczny limit 1 osoby na 15 m2 utrzymano również dla kasyn oraz przedsiębiorstw prowadzących działalność w zakresie urządzania gier hazardowych na automatach (ujętą w PKD w podklasie 92.00.Z), sklepów wielkopowierzchniowych, galerii handlowych oraz muzeów, galerii sztuki czy koncertów muzycznych. Limitu 1 osoby na 15m2 muszą również przestrzegać przedsiębiorcy prowadzący takie imprezy jak targi, kongresy czy konferencje, pokoje zagadek, domy strachu (ujęte w PKD w podklasie 93.29.A) czy sale zabaw.

 

Utrzymano – i rozszerzono na wszystkie działalności, których dotyczą limity udziału w imprezie/ wydarzeniu czy obłożenia obiektu – zasadę, wprowadzoną z początkiem grudnia br., że do limitów „obłożenia” nie są wliczane osoby zaszczepione, posiadające certyfikaty (§ 26a dodany do rozporządzenia). Nadal jednak nie uregulowano zasad weryfikacji statusu takich osób. Podtrzymano stanowisko, że w interesie samego zaszczepionego jest powołanie się na swój status i udokumentowanie go certyfikatem. Właściciel restauracji, kina czy teatru nie może natomiast zażądać od klienta okazania tego dokumentu. Nadto właściciel lokalu nie ma sposobu zweryfikowania, czy osoba okazująca certyfikat używa dokumentu wystawionego na nią, czy na kogo innego. W przypadku restauracji, zwłaszcza większych, istotnym problemem logistycznym okazuje się też bieżąca weryfikacja limitów.

Wobec braku zasad dotyczących ewidencjonowania osób zaszczepionych przebywających w danym lokalu to wyłączenie z limitów osób zaszczepionych w praktyce nie ma dla przedsiębiorców większego znaczenia. Byli i są jednak tacy przedsiębiorcy, zwłaszcza pośród restauratorów, którzy podejmują wyłącznie osoby zaszczepione, wychodząc naprzeciw potrzebie poczucia bezpieczeństwa zarówno swoich klientów, jak i personelu.

 

Nadal obowiązuje też zasada zasłaniania nosa i ust maską ochronną w zamkniętych przestrzeniach wspólnych, w szczególności – miejscach publicznych. Warto pamiętać, że obowiązek używania masek ochronnych mamy nie tylko w środkach komunikacji publicznej, urzędach i budynkach użyteczności publicznej, sklepach czy zakładach usługowych, ale też na terenie nieruchomości wspólnych, tj. np. na klatce schodowej czy w windzie, a także w zakładzie pracy, jeśli w pomieszczeniu przebywa więcej niż jedna osoba, o ile pracodawca nie postanowi inaczej.

 

 

„Pakiet alertowy” obostrzeń epidemicznych wprowadzony na okres do 17 grudnia 2021 r. na terenie całej Polski

Uwagi ogólne

Rozporządzeniem z dnia 28 października 2021 r., zmieniającym rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2021 r. poz. 2177; dalej – rozporządzenie zmieniające), na okres siedemnastu dni, od 1 do 17 grudnia 2021 r., wprowadzono na terenie całej Polski obostrzenia ograniczeń swobody działalności gospodarczej. Dotyczą one w szczególności przedsiębiorców. To pierwsze obostrzenia od końca czerwca br. Od wakacji do końca listopada wszystkie branże działały w niezmienionym reżimie sanitarnym.

Podstawowym aktem normatywnym regulującym kwestie obostrzeń epidemicznych w naszym kraju pozostaje nadal rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 maja 2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2021 r. poz. 861 ze zm. poz. 879, 905, 957,1013,1054, 1116, 1125, 1145, 1262, 1583, 1754, 1878 i 1967; dalej – „rozporządzenie”). Najnowsze rozporządzenie zmieniające nie wprowadza istotnych obostrzeń. Jest nastawione bardziej na zdyscyplinowanie Polaków, którzy lekceważą obowiązek noszenia maseczek ochronnych i zachowania dystansu w miejscach publicznych. Obecnie obowiązujące obostrzenia zostały wprowadzone w związku z pojawieniem się nowego wariantu koronawirusa o nazwie omikron. Można przyjąć, że mają charakter „testu” i dalsze decyzje rządu odnośnie do obostrzeń epidemicznych po 17 grudnia będą zależały od jego wyniku, tj. od poziomu naszej odpowiedzialności.

Wprowadzone obostrzenia

Siłownie, kluby i centra fitness oraz podmioty prowadzące działalność usługową związaną z poprawą kondycji fizycznej, ujętą w PKD w podklasie 96.04.Z, mogą prowadzić działalności z udziałem nie więcej uczestników niż 1 osoba na 15 m² powierzchni (do końca listopada obowiązywał limit 1 uczestnika na 10 m2).

Analogiczny limit 1 osoby na 15 m2 wprowadzono również dla kasyn oraz przedsiębiorstw prowadzących działalność w zakresie urządzania gier hazardowych na automatach (ujętą w PKD w podklasie 92.00.Z), sklepów wielkopowierzchniowych, galerii handlowych oraz muzeów, galerii sztuki czy koncertów muzycznych. Tu również przed zmianą obowiązywał limit 1 osoby na 10m2. Limitu 1 osoby na 15m2 muszą również przestrzegać przedsiębiorcy prowadzący takie imprezy jak targi, kongresy czy konferencje, pokoje zagadek, domy strachu (ujęte w PKD w podklasie 93.29.A) czy sale zabaw.

 

W przypadku koncertów muzycznych obowiązuje też zasada obłożenia do 50% miejsc. Analogicznie zaostrzono również limity obłożenia lokali gastronomicznych, hoteli, kin, teatrów, wesołych miasteczek i parków rozrywki, basenów, aquaparków i zamkniętych obiektów sportowych. Do końca listopada ten limit wynosił do 75% obłożenia; obecnie wynosi do 50% obłożenia.

W lokalach gastronomicznych zajęty może być co drugi stolik, a dystans między stolikami musi wynosić minimum 1,5 m, chyba że są oddzielone przegrodą o wysokości co najmniej 1 m, licząc od powierzchni stolika.

Zmniejszono również limit uczestników wesel, komunii (sic!) oraz osób bawiących się w dyskotekach czy klubach nocnych – dotychczas limit wynosił 150 osób, a od 1 grudnia – to 100 osób.

O połowę zmniejszono limit osób, które mogą brać udział w wydarzeniach sportowych na powietrzu, poza obiektami sportowymi. Wynosił 500 osób, a od 1 grudnia wynosi 250 osób.

 

Co istotne do limitów „obłożenia” nie są wliczane osoby zaszczepione, posiadające certyfikaty. Nie uregulowano jednak zasad weryfikacji statusu takich osób. W interesie samego zaszczepionego jest powołanie się na swój status i udokumentowanie go certyfikatem, natomiast właściciel restauracji, dyskoteki czy kina nie może zażądać od niego okazania tego dokumentu. Wydaje się jednak, że – wobec braku zasad dotyczących ewidencjonowania osób zaszczepionych przebywających w danym lokalu – to wyłączenie z limitów osób zaszczepionych w praktyce nie będzie miało dla przedsiębiorców żadnego znaczenia. 

Ponadto nadal obowiązuje zasada zasłaniania nosa i ust maseczką ochronną w zamkniętych przestrzeniach wspólnych, w szczególności – miejscach publicznych. Ten obowiązek mamy nie tylko w środkach komunikacji publicznej, urzędach i budynkach użyteczności publicznej, sklepach czy zakładach usługowych, ale też na terenie nieruchomości wspólnych, tj. np. na klatce schodowej czy w windzie, a także w zakładzie pracy, jeśli w pomieszczeniu przebywa więcej niż jedna osoba, o ile pracodawca nie postanowi inaczej.

Uwagi końcowe

Od końca października stale rośnie liczba zachorowań na Covid-19 w ramach tzw. „czwartej fali” epidemii. Najnowsze prognozy wskazują, że najwyższe wskaźniki zachorowań w Polsce zostaną odnotowane w pierwszym tygodniu grudnia, co przełoży się na wzrost obciążenia szpitali w okresie świątecznym.

Działania podejmowane przez polski rząd są powszechnie uznawane za zbyt zachowawcze. Wydaje się jednak, że taki kierunek „łagodnych” zmian w obostrzeniach zostanie utrzymany. Wskazuje na to najnowsze rozporządzenie zmieniające.

Po raz kolejny, do 30 listopada 2021 r., przedłużono na terenie całej Polski minimalne „epidemiczne” ograniczenia swobody działalności gospodarczej

Rozporządzeniem z dnia 28 października 2021 r., zmieniającym rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2021 r. poz. 1967; dalej – rozporządzenie zmieniające), po raz kolejny, do 30 listopada 2021 r., przedłużono na terenie całej Polski obowiązywanie ograniczeń swobody działalności gospodarczej w kształcie ustalonym na czas wakacji, pod koniec czerwca br.  Podstawowym aktem normatywnym regulującym kwestie obostrzeń epidemicznych w naszym kraju pozostaje nadal rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 maja 2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2021 r. poz. 861 ze zm. poz. 879, 905, 957,1013,1054, 1116, 1125, 1145, 1262, 1583, 1754 i 1878; dalej – „rozporządzenie”).

Rozporządzeniem zmieniającym przedłużono status quo w zakresie obostrzeń epidemicznych w sektorze gospodarczym obowiązujących w naszym kraju od lipca br. Wszystkie branże obecnie działają z zachowaniem wyznaczonego dla nich reżimu sanitarnego.

Od końca października dynamicznie rośnie liczba zachorowań na Covid-19 w ramach tzw. „czwartej fali” epidemii. We wrześniu lekarze prognozowali kulminację liczby zachorowań na połowę listopada br. Obecnie wskazuje się na koniec grudnia br.

Odnotowywany obecnie dynamiczny wzrost liczby zachorowań podgrzewa dyskusję na temat prawidłowości działań rządu, który utrzymuje status quo w zakresie obostrzeń epidemicznych. Polacy nie zachowują się odpowiedzialnie w przestrzeni publicznej, nie przestrzegają nakazów noszenia maseczek ochronnych ani utrzymywania dystansu. Trudna sytuacja epidemiczna w kraju skłania do poszukiwania bardziej radykalnych środków zapobiegania rozwojowi epidemii. Lekarze opowiadają się za wprowadzeniem obostrzeń w korzystaniu z przestrzeni publicznej wobec osób, które nie są zaszczepione. Mówi się o ograniczeniach w dostępie do centrów handlowych, lokali gastronomicznych, kin, koncertów czy nawet komunikacji publicznej. Rozważane są też ograniczenia w możliwości świadczenia pracy przez osoby niezaszczepione. Z doniesień medialnych wynika, że Rząd na razie nie bierze pod uwagę takich scenariuszy, jednak na pewno trzeba się liczyć z możliwością ich wdrożenia.

Na pewno realny pozostaje też podział Polski na strefy, w których obowiązywałyby zróżnicowane obostrzenia epidemiczne. Możliwość jego wdrożenia była już zapowiadana przez polski rząd. Ten scenariusz oznaczałby powrót do regionalnego zróżnicowania obostrzeń epidemicznych, uzależnionego od liczby zachorowań, liczby osób hospitalizowanych oraz poziomu wyszczepienia mieszkańców, tj. z podziałem Polski na strefy – zieloną (z zapewne utrzymanym status quo w zakresie obostrzeń epidemicznych), żółtą (o zwiększonej liczbie obostrzeń) i czerwoną (o poziomie obostrzeń zbliżonym nawet do lockdownu).

Bez względu na decyzję naszego rządu co do sposobu rozwiązania problemu skokowo wzrastającej liczny chorych na Covid-19, wdrożenie istotnych zmian w obostrzeniach sanitarnych będzie wymagało wydania nowego rozporządzenia, które zastąpi rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 maja 2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii. Biorąc pod uwagę dynamikę rozwoju „czwartej fali” epidemii, z możliwością jego wydania należy się liczyć praktycznie w każdej chwili, a nie dopiero pod koniec listopada, tj. przed terminem podyktowanym koniecznością ustalenia reżimu obostrzeń epidemicznych na grudzień 2021 r.

Po raz kolejny, do 31 października 2021 r., przedłużono na terenie całej Polski minimalne „epidemiczne” ograniczenia swobody działalności gospodarczej

Rozporządzeniem z dnia 27 września 2021 r., zmieniającym rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2021 r. poz. 1754; dalej – rozporządzenie zmieniające), po raz kolejny, do 31 października 2021 r., przedłużono na terenie całej Polski obowiązywanie ograniczeń swobody działalności gospodarczej w kształcie ustalonym na czas wakacji, pod koniec czerwca br.  Podstawowym aktem normatywnym regulującym kwestie obostrzeń epidemicznych w naszym kraju pozostaje nadal rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 maja 2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2021 r. poz. 861 ze zm. poz. 879, 905, 957,1013,1054, 1116, 1125, 1145, 1262 i 1583; dalej – „rozporządzenie”).

 

Rozporządzeniem zmieniającym przedłużono status quo w zakresie obostrzeń epidemicznych w sektorze gospodarczym obowiązujących w naszym kraju od lipca br. Praktycznie wszystkie branże obecnie działają, zachowując jednak wyznaczony dla nich reżim sanitarny.

 

Rząd nie zdecydował się na razie na wdrożenie wariantu zróżnicowanych obostrzeń epidemicznych. Ten wariant jest rozważany od połowy sierpnia br. Obecnie liczba zachorowań na Covid-19 w ramach tzw. „czwartej fali” systematycznie rośnie. Lekarze prognozują kulminację liczby zachorowań na początek listopada br. Na razie wzrost liczby zachorowań jest dość powolny, więc nie ma potrzeby uciekania się do radykalnych rozwiązań. Wirus SARS-CoV-2 jest jednak obecny w naszym kraju, mutuje i jest nadal groźny. Obserwacja zachowań Polaków w przestrzeni publicznej wskazuje, że zdajemy się zapominać o tym zagrożeniu. Nasze ryzykowne zachowania mogą szybko zmienić sytuację epidemiczną w kraju.

 

W przypadku istotnego wzrostu liczby chorych na COVID-19 i hospitalizowanych z powodu tej choroby na pewno musimy się liczyć z możliwością wdrożenia przez rząd zapowiadanego regionalnego zróżnicowania obostrzeń epidemicznych, uzależnionego od liczby zachorowań, liczby osób hospitalizowanych oraz poziomu wyszczepienia mieszkańców, tj. z podziałem Polski na strefy – zieloną (z zapewne utrzymanym status quo w zakresie obostrzeń epidemicznych), żółtą (o zwiększonej liczbie obostrzeń) i czerwoną (o poziomie obostrzeń zbliżonym nawet do lockdownu). Przedsiębiorcy mają tego świadomość. Od wakacji rozważane jest ograniczenie wstępu do lokali gastronomicznych jedynie dla osób zaszczepionych oraz ozdrowieńców. Takie rozwiązania zostały wprowadzone przez władze państwowe w niektórych krajach Europy (m.in. we Francji i we Włoszech). Nasi restauratorzy sprzeciwiali się ich wprowadzeniu przez nasze władze. Branża gastronomiczna szczególnie ucierpiała na skutek długotrwałego wyłączenia możliwości stacjonarnej obsługi gości przy stolikach. Wielu przedsiębiorców musiało zamknąć swoją działalność. Ci, którzy przetrwali obecnie z trudem wychodzą na prostą. Nie dziwi więc, że restauratorom zależało i zależy na jak największej liczbie gości. Obecnie wizja ponownego lockdownu sprawia jednak, że właściciele restauracji we własnym zakresie – w trosce o bezpieczeństwo gości i pracowników – zaczynają wprowadzać ograniczenia swojej oferty, kierując ją jedynie do osób zaszczepionych, ozdrowieńców i osób z negatywnym wynikiem testu. Wydaje się więc, że w ten sposób przedsiębiorcy sygnalizują gotowość na wprowadzenie tego typu ograniczeń przez władze państwowe. Czy do ich wprowadzenia dojdzie pokażą najbliższe tygodnie. Bez względu jednak na decyzję naszego rządu w tej kwestii, na pewno realny pozostaje podział Polski na strefy zróżnicowanych obostrzeń epidemicznych. Jego wdrożenie będzie wymagało wydania nowego rozporządzenia, które zastąpi rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 maja 2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii. Jeśli sprawdzi się scenariusz rozwoju „czwartej fali” zachorowań na Covid-19, może ono zostać wydane nawet wcześniej niż pod koniec października, tj. przed terminem podyktowanym koniecznością ustalenia reżimu obostrzeń epidemicznych na okres po 31 października br.

Do 30 września 2021 r. przedłużono na terenie całej Polski ograniczenia swobody działalności gospodarczej wprowadzone na okres wakacyjny

Rozporządzeniem z dnia 27 sierpnia 2021 r., zmieniającym rozporządzenie Rady Ministrów
z dnia 6 maja 2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2021 r. poz. 1583), przedłużono do 30 września 2021 r. na terenie całej Polski obowiązywanie ograniczeń swobody działalności gospodarczej w kształcie ustalonym pod koniec czerwca br.  przez cztery rozporządzenia zmieniające, poprzedzające to obecne (opublikowane w Dz. U. z 2021 r., odpowiednio – poz. 1054; 1116; 1125 i 1145).

 

Te rozporządzenia zmieniające wprowadziły na czas wakacji liczne modyfikacje przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 maja 2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2021 r. poz. 861, 879, 905, 957,1013,1054, 1116, 1125 i 1145; dalej – „rozporządzenie”), sprowadzające się de facto do istotnych złagodzeń reżimu epidemicznego na terenie naszego kraju.  

 

W okresie wakacyjnym sytuacja epidemiczna w Polsce praktycznie się nie zmieniła, więc nie było potrzeby wprowadzania dalej idących obostrzeń. Nie sprawdził się scenariusz istotnego wzrostu zachorowań na Covid-19, wywołanego nową mutacją koronawirusa, tzw. wariantem delta, mocno obecnym w Polsce. Na razie ten wzrost jest powolny. Dzisiaj jednak dzieci wróciły do szkół, do nauki stacjonarnej. Coraz więcej osób pracuje też stacjonarnie. To,
w połączeniu ze zmianą aury i nadal relatywnie niezbyt wysokim poziomem wyszczepienia Polaków, na pewno będzie sprzyjało większemu wzrostowi zachorowań.

 

Od połowy sierpnia rząd sygnalizuje możliwość wprowadzenia istotnych obostrzeń epidemicznych w przypadku wystąpienia w naszym kraju „czwartej fali” epidemii, tj. kolejnego istotnego wzrostu zachorowań. Z tych zapowiedzi wynika, że poważnie rozważany jest powrót do koncepcji modyfikacji obostrzeń w różnych regionach Polski, w zależności od rozwoju sytuacji epidemicznej, tj. do podziału Polski na strefy o zróżnicowanym poziomie obostrzeń, zależnym od liczby zachorowań i hospitalizacji oraz – jak wynika z zapowiedzi – od poziomu wyszczepienia. To rozwiązanie na pewno będzie wymagało wydania nowego rozporządzenia, które zastąpi rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 maja 2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii. Należy się go spodziewać najpóźniej pod koniec września.

 

Przedłużenie terminów przedawnienia karalności czynu oraz przedawnienia wykonania kary orzeczonej za przestępstwa i przestępstwa skarbowe.

21 czerwca 2021 r. weszły w życie nowe przepisy art. 15zzr1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U 2020 r. poz. 1842 ze zm.; tzw. specustawa; dalej – ustawa z dnia 2 marca 2020 r.), które zostały do niej dodane na mocy art. 4 pkt. 1) ustawy z dnia 20 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 1023; dalej – ustawa z dnia 20 kwietnia 2021 r.)

 

Tym samym wprowadzono istotną modyfikację odnośnie do biegu terminów przedawnienia w sprawach karnych, która dotyczy przestępstw i przestępstw skarbowych (nie obejmuje wykroczeń oraz wykroczeń skarbowych). Przełożyła się ona na faktyczne przedłużenie tych terminów.

Na mocy art. 15 zzr1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r.:

  1. W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID-19, oraz w okresie 6 miesięcy po ich odwołaniu nie biegnie przedawnienie karalności czynu oraz przedawnienie wykonania kary w sprawach o przestępstwa i przestępstwa skarbowe.
  2. Okresy, o których mowa w ust. 1, liczy się od dnia 14 marca 2020 r. – w przypadku stanu zagrożenia epidemicznego, oraz od dnia 20 marca 2020 r. – w przypadku stanu epidemii.”

 

Na mocy art. 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2021 r. przyjęto, że: „(d)o czynów popełnionych przed dniem wejście w życie niniejszej ustawy oraz kar orzeczonych przez dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy o przedawnieniu w brzmieniu nadanym tą ustawą, chyba że termin przedawnienia już upłynął.”

Wobec powyższego, art. 15zzr1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. nie dotyczy spraw o przestępstwa czy przestępstwa skarbowe, które w dniu 21 czerwca 2021 r. – w dacie wejścia w życie ustawy z 20 kwietnia 2021 r. – były już przedawnione, a jedynie takich, w przypadku których terminy przedawnienia jeszcze biegły.

 

Przepisy art. 15zzr1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. mają charakter epizodyczny. Zakreślony przez nie okres rozpoczął się z dniem 14 marca 2020 r., a zakończy z upływem 6 miesięcy po odwołaniu stanu epidemii. Przez ten czas nie biegną kodeksowe terminy przedawnienia dla przestępstw i przestępstw skarbowych (de facto ulegają zawieszeniu); nie może więc dojść do przedawnienia karalności czy przedawnienia wykonania kary w sprawie o przestępstwo czy przestępstwo skarbowe.

 

Przepisy art. 15zzr1 wprowadzono z mocą wsteczną, bowiem jako datę rozpoczęcia spoczywania biegu terminów przedawnienia wskazano dzień 14 marca 2020 r. Nie jest możliwe obecnie sprecyzowanie daty, w której stracą moc, tj. od której na nowo zaczną biec ustawowe terminy przedawnienia karalności i wykonania kary, obowiązujące dla przestępstw i przestępstw skarbowych.

 

Takie rozwiązanie może budzić wątpliwości natury konstytucyjnej. W prawie karnym obowiązuje przecież zakaz pogarszania sytuacji prawnej sprawcy przestępstwa z mocą wsteczną. Należy jednak pamiętać, że ta konstytucyjna gwarancja jest składową zasady nullum crimen sine lege (nie ma przestępstwa bez ustawy; art. 42 ust. 1 Konstytucji RP). Dotyczy więc tylko takich ustawowych treści, które odnoszą się do podstaw odpowiedzialności karnej sprawcy (przesądzają o tym, że popełnił przestępstwo) oraz do rozmiaru tej odpowiedzialności (przesądzają o tym, jaką karę sprawca ma ponieść za popełnione przestępstwo). Przedawnienie nie jest instytucją, do której odnosi się gwarancja n.c.s.l. Ma ono charakter kryminalnopolityczny i, jako takie, może być kształtowane przez ustawodawcę dość swobodnie, chociaż nie zupełnie dowolnie – każda zmiana musi mieć adekwatną podbudowę, musi być uwarunkowana założeniami polityki karnej państwa. Zasadniczo przedłużenie terminów przedawnienia z mocą wsteczną uznaje się za akceptowalne konstytucyjnie, o ile okaże się ono konieczne i proporcjonalne (art. 31 ust. 1 Konstytucji RP) w demokratycznym państwie prawnym (art. 2 Konstytucji RP) (zob. ww. wyrok TK z 25.05.2004 r., SK 44/03).

 

Przedłużenie terminów przedawnienia o czas, w którym one nie biegną, wprowadzone z mocą wsteczną, od 14 marca 2020 r., w związku z – początkowo – stanem zagrożenia epidemicznego, a po tygodniu, od 20 marca 2020 r. – ze stanem epidemii – wydaje się więc zasługiwać na pozytywne „rozliczenie”. Jest ono ewidentnie niekorzystne dla sprawców przestępstw i przestępstw skarbowych, wobec których instytucja przedawnienia może znaleźć zastosowanie, tj. tych, którzy czekają na upływ terminu przedawnienia karalności albo przedawnienia wykonania kary. Państwo ma jednak uprawnienie do „pogarszania” sytuacji sprawców przestępstw czy przestępstw skarbowych, a epidemia SARS-CoV-2, która na wiele miesięcy praktycznie sparaliżowała pracę sądów i prokuratur, z pewnością stanowi adekwatny powód do wprowadzenia analizowanej zmiany.

 

Czy jednak art. 15zzr1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. przeszedłby pomyślnie test na zgodność z Konstytucją? Odpowiedź na tak postawione pytanie nie jest wcale oczywista. Te przepisy wprowadzono „w miejsce” art. 15zzr ust. 6, dodanego do ustawy z 2 marca 2020 r. z dniem 31 marca 2020 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 568) i uchylonego z dniem 16 maja 2020 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 875). Ta historyczna perspektywa pokazuje, że ustawodawca miał świadomość problemu i już raz go rozwiązał, w sposób analogiczny do tego obecnego. Po niespełna dwóch miesiącach uznał, że potrzeba specjalnego „zawieszenia” biegu terminów przedawnienia w sprawach karnych – ujętych wówczas nawet szerzej niż obecnie, bo obejmujących też wykroczenia i wykroczenia skarbowe – się zdezaktualizowała. Po kilku miesiącach zmienił zdanie. Ten aspekt wprowadzenia art. 15zzr1 do ustawy z dnia 2 marca 2020 r. wymaga skomplikowanych analiz prawnych. Stanowi zadanie dla sądu prawa – Trybunału Konstytucyjnego, któremu – być może – przyjdzie się z nim zmierzyć.

 

Stan ograniczeń swobody działalności gospodarczej na terenie całej Polski, w okresie od 26 czerwca do 31 sierpnia 2021 r.

Podstawa prawna

Obecny stan prawny, w zakresie ograniczeń swobody działalności przedsiębiorców na terenie całej Polski, został ukształtowany przez cztery rozporządzenia Rady Ministrów, zmieniające rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii, wydane 11, 22, 23 i 25 czerwca; opublikowane w Dz. U. z 2021 r., odpowiednio – poz. 1054; 1116; 1125 i 1145; dalej – „rozporządzenia zmieniające”).

Te rozporządzenia zmieniające wprowadzają kolejne modyfikacje przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 maja 2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2021 r. poz. 861, 879, 905, 957,1013,1054, 1116, 1125 i 1145; dalej – „rozporządzenie”).

Podstawowe znaczenie dla kształtu obecnego reżimu epidemicznego w całej Polsce, nie tylko w zakresie, w jakim dotyczy on przedsiębiorców, ma pierwsze spośród nich, tj. rozporządzenie zmieniające z dnia 11 czerwca 2021 r., które weszło w życie 12 czerwca 2021 r. Wprowadziło ono szereg rozwiązań, które sprowadzają się do przedłużenia ew. złagodzenia określonych obostrzeń na okres ponad dwóch miesięcy, w przeważającym zakresie na czas od 26 czerwca do 31 sierpnia 2021 r.

Wybrane zasady prowadzenia działalności obowiązujące przedsiębiorców w okresie od 26 czerwca do 31 sierpnia 2021 r.

Hotele, które od 8 maja 2021 r. wznowiły obsługę gości prywatnych, w obecnie obowiązującym stanie prawnym, przez okres wakacyjny, od 26 czerwca działają w istotnie złagodzonym reżimie sanitarnym. Prowadzenie usług hotelarskich jest dopuszczalne pod warunkiem, że gościom – co do zasady – udostępnia się nie więcej 75% pokoi znajdujących się w danym obiekcie (§ 9 ust. 7b rozporządzenia). W stosunku do działających w hotelach restauracji, siłowni, klubów i centrów fitness obowiązują ograniczenia sanitarne, na zasadach ogólnych, przewidzianych dla tego typu placówek.

 

W obecnie obowiązującym stanie prawnym mamy też do czynienia z kolejnym złagodzeniem reżimu sanitarnego obowiązującego – „odmrożone” z końcem maja –  siłownie, kluby i centra fitness oraz wszystkie podmioty prowadzące działalność usługową związaną z poprawą kondycji fizycznej, ujętą w PKD w podklasie 96.04.Z, tj. łaźnie tureckie, sauny i łaźnie parowe, solaria, salony odchudzające, salony masażu, itp., mające na celu poprawę samopoczucia – prowadzą działalność w reżimie sanitarnym (§ 9 ust. 3 rozporządzenia). Na mocy § 9 ust. 3a rozporządzenia, od 26 czerwca 2021 r. prowadzenie ww. działalności jest dopuszczalne, pod warunkiem zapewnienia, że w pomieszczeniu, w którym jest ona realizowana przebywa jednocześnie nie więcej niż 1 klient na 10 m² powierzchni pomieszczenia.

Utrzymano również i przedłużono na okres wakacyjny możliwość stacjonarnego prowadzenia w reżimie sanitarnym:

  • działalności związanej z organizacją, promocją lub zarządzaniem imprezami, takimi jak targi, wystawy, konferencje, spotkania, włączając działalność polegającą na zarządzaniu i dostarczaniu pracowników do obsługi terenów i obiektów, w których te imprezy mają miejsce (ujętych w PKD w podklasie 82.30.Z (§ 9 ust. 34c rozporządzenia);
  • pokojów zagadek i domów strachu (ujętych w PKD w podklasie 93.29.A) (§ 9 ust. 34d rozporządzenia);
  • sal zabaw (§ 9 ust. 34e rozporządzenia);

Te branże „odmrożono” w czerwcu br. Prowadzenie każdej z ww. działalności jest od 26 czerwca 2021 r. dopuszczalne w złagodzonym reżimie sanitarnym – pod warunkiem zapewnienia, że w pomieszczeniu, w którym realizowana jest tego rodzaju działalność, przebywa jednocześnie nie więcej niż 1 osoba na 10 m² powierzchni pomieszczenia. Wprowadzano więc analogiczny reżim sanitarny, jak ten obowiązujący obecnie branżę fitness.

Odnośnie do miejsc do tańczenia i w zakresie innych form rozrywki lub rekreacji organizowanych w pomieszczeniach lub w innych miejscach o zamkniętej przestrzeni (ujętych w PKD w podklasie 93.29.A) oraz pozostałej działalności rozrywkowej i rekreacyjnej (ujętej w PKD w podklasie 93.29.B) – w okresie od 26 czerwca do 31 sierpnia 2021 r., przedsiębiorców z tych branż obowiązuje limit do 150 osób w pomieszczeniu (§ 9 ust. 35c rozporządzenia). Taki sam reżim sanitarny obowiązuje w dyskotekach i klubach nocnych (§ 9 ust. 5a rozporządzenia).

 

Przedsiębiorców prowadzących parki rozrywki i wesołe miasteczka (ujęte w PKD w podklasie 93.21.Z), którzy wznowili działalność 5 czerwca, od 26 czerwca obowiązuje złagodzony reżim sanitarny – na terenie tych obiektów może przebyć nie więcej osób niż 75% obłożenia danego obiektu (§ 9 ust. 35d rozporządzenia).

 

W złagodzonym reżimie sanitarnym – 1 klient na 10 m² powierzchni lokalu, z wyłączeniem obsługi – w okresie od 26 czerwca do 31 sierpnia 2021 r., działają galerie handlowe i placówki handlowe (§ 10 ust. 4a rozporządzenia).

Analogicznych zasad – limitu 1 osoby na 10 m² powierzchni lokalu, z wyłączeniem obsługi – muszą też przestrzegać placówki pocztowe (§ 10 ust. 4a rozporządzenia); biblioteki (§ 9 ust. 38b rozporządzenia); muzea i wystawy (§ 9 ust. 25a rozporządzenia). Obowiązuje on również kasyna (§ 9 ust. 6b rozporządzenia).

 

Nadal działają baseny, aquaparki i zamknięte obiekty sportowe, które zostały udostępnione wszystkim chętnym z końcem maja 2021 r. mogło z nich korzystać nie więcej osób niż połowa obłożenia obiektu. Te zasady utrzymano obecnie. Złagodzono natomiast reżim sanitarny dotyczący udziału publiczności, tj. od 26 czerwca 2021 r. zajęte może być nie więcej niż 75% liczby miejsc przewidzianych dla publiczności, a w przypadku braku wyznaczonych miejsc na widowni – udział publiczności jest możliwy przy zachowaniu odległości 1,5 m pomiędzy widzami (§ 9 ust. 31e pkt 8 rozporządzenia).

 

Od 26 czerwca 2021 r. złagodzono również reżim sanitarny dla restauracji i punktów gastronomicznych – bez względu na ich lokalizację – które z końcem maja wznowiły stacjonarną obsługę gości w lokalach. Klienci mogą zajmować nie więcej niż 75 % w ogródku gastronomicznym, lokalu lub wydzielonej strefie gastronomicznej, a odległość między stolikami musi wynosić co najmniej 1,5 m, chyba że między stolikami znajdują się przegrody o wysokości co najmniej 1 m, licząc od powierzchni stolika (§ 9 ust. 16a rozporządzenia).

 

Od 15 maja podmioty prowadzące działalność twórczą, związaną z wszelkimi zbiorowymi formami kultury i rozrywki (PKD w dziale 90.0), w szczególności kina i teatry, mogą prowadzić swoją działalność na wolnym powietrzu, w reżimie sanitarnym. Nadal, tj. do 31 sierpnia 2021 r., oznacza to udostępnienie widzom lub słuchaczom nie więcej niż 75% miejsc, a w przypadku braku wyznaczonych miejsc na widowni – konieczność zachowania odległości 1,5 m pomiędzy widzami i udziału w wydarzeniu nie więcej niż 250 osób. (§ 9 ust. 19 rozporządzenia).

Od 21 maja kina i teatry mogą też prowadzić działalność w pomieszczeniach. Obecnie bardziej złagodzono obowiązujący je reżim sanitarny (§ 9 ust. 20a rozporządzenia). Oznacza to udostępnienie widzom lub słuchaczom nie więcej niż 75% miejsc, a w przypadku braku wyznaczonych miejsc na widowni – konieczność zachowania odległości 1,5 m pomiędzy widzami.

 

Od 26 czerwca 2021 r. wróciła możliwość organizowania koncertów muzycznych także w pomieszczeniach. Organizator może udostępnić uczestnikom nie więcej niż 75% miejsc, a w przypadku braku wyznaczonych miejsc na widowni – konieczność zachowania odległości 1,5 m pomiędzy widzami lub słuchaczami oraz zapewnienia, aby w pomieszczeniu przebywała jednocześnie nie więcej niż 1 osoba na 10 m² powierzchni.

 

W przypadku wydarzeń sportowych, rozrywkowych i rekreacyjnych w obiektach sportowych na otwartym powietrzu utrzymano dotychczasowy reżim sanitarny dla publiczności, tj. udostępnianie nie więcej niż 50% miejsc przewidzianych dla publiczności, co drugie miejsce na widowni, a w przypadku braku wyznaczonych miejsc na widowni – konieczność zachowania odległości 1,5 m pomiędzy widzami (§ 9 ust. 31e pkt 7 rozporządzenia).

Do limitów, określonych w ograniczeniach sanitarnych, nie wlicza się osób zaszczepionych przeciwko COVID-19 (§ 9 ust. 19b rozporządzenia).

 

Na cały okres wakacyjny utrzymano zakaz zakrywania nosa i ust we wszystkich pomieszczeniach zamkniętych, których dotyczy określony reżim sanitarny (§ 25 ust. 1 rozporządzenia).

Jakich zmian możemy się spodziewać w najbliższej przyszłości?

Obecny stan prawny w zakresie reżimu sanitarnego w naszym kraju jest zgodny z zapowiedziami Rady Ministrów, że – jeśli sytuacja epidemiczna w Polsce nie ulegnie zasadniczej zmianie – na okres wakacyjny zostaną wprowadzone kolejne „złagodzenia” w obowiązującym reżimie epidemicznym, w szczególności dla hoteli.

 

Biorąc pod uwagę fakt, że już po wydaniu rozporządzenia zmieniającego z dnia 11 czerwca 2021 r. Rada Ministrów wydała kolejne trzy rozporządzenia zmieniające, należy liczyć się z możliwością dalszych modyfikacji reżimu epidemicznego w okresie wakacyjnym. Na przestrzeni ponad 2 miesięcy sytuacja epidemiczna w Polsce może ulec istotnej zmianie. W szczególności musimy się liczyć z ewentualnością „czwartej fali” epidemii, tj.wzrostem zachorowań spowodowanym nową mutacją koronawirusa, tzw. wariantem delta, który jest już mocno obecny w Polsce. To, czy pod koniec lata staniemy przed koniecznością poddania się kolejnym obostrzeniom, czy będzie nas czekał miękki, czy nawet twardy lockdown, zależy przede wszystkim od nas i od naszej odpowiedzialności, zwłaszcza od skali wyszczepienia, tj. poziomu naszej narodowej odporności populacyjnej.